Zo, we zijn weer terug. Genoten van de zon, en meegeleefd met iedereen die in Nederland alleen maar storm en regen over zich heen heeft gekregen. Ik zal u niet vermoeien met verhalen over fantastische vergezichten, een kabbelende branding, heerlijk eten en vriendelijke mensen. Maar, laat me u wel vertellen over de Turkse herenkapper.
Ook op vakantie gaan bepaalde dingen gewoon door. Zo had meneer S. besloten dat hij echt naar de kapper moest, en wel nu, meteen!
Ha, dacht ik verheugd, want de herenkapper in Turkije is een avontuur op zich, zowel voor degene die onder handen wordt genomen als voor de toeschouwer. Als er al een machocultuur heerst in dit land, dan toch niet bij de herenkapper. Alle stoerigheid valt hier als een te wijde kapmantel van de te knippen heerschappen af.
Nadat ik nog eerst een baklavisch rustpunt met ijs had afgedwongen op onze eindeloos lijkende wandeling door Istanbul, was het dan zover. Monter stapten we de kapsalon binnen, gevolgd door de kapper die buiten thee zat te leuten met z’n vrienden. Ik nestelde me op een gerieflijke leren bank, wachtend op het leuke schouwspel dat kordate Turkse kappers altijd bieden.
Meneer S. zette zich in de kappersstoel en maakte zijn kapselwensen kenbaar; zijkanten kort, bovenop gedekt. Dat was het startsein voor de volgende voorstelling:
Met zachte dwang wordt het hoofd van meneer S. voorover de wasbak in geduwd. Hup, sproeier d’r op, shampoo d’r overheen en schuimen maar. Daarna fohnen en knippen. Steeds wordt zorgvuldig bekeken of de geknipte haren van gelijke lengte zijn, waarna iedere onvolkomenheid verder wordt weggeknipt. Hier zal je niet meemaken dat niemand ziet dat je naar de kapper bent geweest…
Dan wordt de neuspunt van meneer S. vastgepakt en zonder pardon omhooggetrokken. Resoluut wordt de punt van de schaar in de opengesperde neusgaten gestopt om ook daar overtollige haargroei te verwijderen. In deze houding vertoont meneer S. enige gelijkenis met Miss Piggy, constateer ik lichtelijk geamuseerd.
De kapmantel gaat af. Zorgvuldig drapeert de kapper een handdoek om de hals van meneer S. en parkeert de stoel in de relaxstand. Met een zucht van zaligheid laat meneer S. zich in een comfortabeler lichaamshouding zakken en sluit ontspannen de ogen. Kloek wordt de scheerkwast ter hand genomen en even later wolkt het scheerschuim over de kaken van meneer S. Dan begint de echte klus, het scheren. Niks elektriek, niks mesjes met driedubbele scheerbladen, ben je mal. Hier gaat men de baardgroei te lijf met een groot, vervaarlijk uitziend barbiersmes.
Onwillekeurig moet ik denken aan de eerste keer dat wij bij zo’n Turkse kapper kwamen, ongeveer 30 jaar geleden, en een van onze vrienden, hulpeloos achterover geleund, verbijsterd zo’n barbiersmes op zich af zag komen. Zijn wanhoop en mijn slappe lach hadden het ongetwijfeld goed gedaan in een lachfilm. De kapper werd steeds nerveuzer (door mijn gehinnik) en de vriend steeds wanhopiger. Het risico op een opengehaalde wang leek met de minuut te stijgen, maar uiteindelijk liep alles goed af.
Meneer S. is nu geknipt en geschoren. Nog even een vriendelijke hoofdmassage, de oorlelletjes worden zachtjes tussen duim en wijsvinger gekneed en meneer S. ontwaakt uit een aangename soezelslaap.
Nu hoop ik nog op het klapstuk; het uitbranden van de oren. Dit klinkt en ziet er ook uit als een gevaarlijke circusact, maar loopt altijd goed af.
Ja, ja, daar komen de aansteker en het wattenstaafje tevoorschijn. Hup, de fik dr’in en met de wattenstaaffakkel worden de oren van meneer S. ontdaan van ontsierende harige plukken. Ook de wangen worden nog even vlammend bestreken en meneer S. is weer zo glad en aaibaar als een pasgeboren baby.
Lotionnetje in de haren, verzachtend poedertje over de wangetjes en een afsluitende aai over de bol, klaar! Lang leve de Turkse kapper.
Voor wie het allemaal met eigen ogen wil zien heb ik het volgende filmpje van YouTube geplukt. Andere personages, zelfde verhaal. Met dank aan Touche Pictures.
