“Ja, en hij zei, weet je wat hij zei? Hij zei dat er niets van me deugt en toen zei ik dat als ik een gewone moeder had gehad dit allemaal niet was gebeurd maar toen zei hij dat ik gewoon een narcistische trut was te dom voor woorden en dat het allemaal aan mij lag. Ja? Nee, ik luister. Uhuh..uhuh…. Nou, nou, dat viel toch wel mee? Godsamme, wat was daar nou zo erg aan? Ja, nou ja, nee, joh, daar dacht ik toen helemaal niet aan. Ja. Ja..uhuh..uhuh. Nee, maar ik… Maar… Maar ik bedoel…maar..waarom heb je dat dan nooit gezegd? O? Wanneer dan? Kan ik me helemaal niets van herinneren.
He? Wat bedoel je? Alsof ik alles vergeet. Nou ja zeg! Selectief geheugen? Je bedoelt jezelf zeker. Ik? Ongeïnteresseerd? Dit slaat echt alles! O ja, nee nee, dat gebeurt jou natuurlijk nooit? Tuurlijk joh, jij bent perfect. Ja, joh. Tsjesus. Pfff. Zeg uh, je hoeft niet zo pissig tegen me te doen, hoor. Doe effe normaal. Ik? Ik doe normaal, ja!! Jij zet nu gelijk zo’n grote bek op en daar ben ik niet van gediend! O? Nou, toevallig staat jouw toontje me absoluut niet aan! Maar ja, jij voelt je natuurlijk boven alles en iedereen verheven hè, arrogante bitch! Jij denkt dat je alles maar kunt zeggen en ongestoord je gang kunt gaan.
Nou, laat ik je dan nu gelijk op dit moment, à la minute, stante pede, je eens eventjes haarfijn uit de doeken doen wat ik van jou vind. Met je slijmerij en je mooie maniertjes, je gemanicuurde vingertjes en achterbakse lieverigheid. Denk je nu echt dat ik je niet doorheb? Kom, kom, ik ben niet geabonneerd op het Sufferdje. Wat? Nou, en, is er iets mis met de Privé en de Weekend? Daar staan gewoon levensverhalen in van bekende mensen. Roddel? Hoe kom je daar bij? Die gasten geven zelf die interviews, dus natuurlijk is het waar.
Hoe bedoel je, we dwalen af van het onderwerp? O, nou, sorry hoor! Pfff. Huh? Nee joh, dat bedoelde ik niet zo. Joh, jij zegt toch ook weleens wat? Zat? Wat ben je zat? Hoe bedoel je, grote bek? Nou ja, zeg! Alsof jij altijd even lief en aardig bent. Tsjesus, weet je, jou hoef ik echt nooit meer te zien, zeg. Wat denk je wel niet. Hoe bedoel je, prima? Meen je dat nou? Nee, dat meen je niet?! Joh, dat bedoelde ik toch niet zo? Joh, doe niet zo lullig. Neehee, jahaajaa, boeehoeehhh, snnihiiiff. Ja, nee, natuurlijk wil ik contact met jullie houden. Ja, sorry hoor, nee joh, je kent me toch? Ik flap er weleens wat uit. Zo ben ik nu eenmaal.
Zeg uh, ik hang op, want ik sta hier bij de Xenos en moet nog meer boodschappen doen.”
Een beetje beschaamd, want luistervinken is niet netjes heb ik altijd geleerd, liep ik door naar de kassa en rekende af.
