Dan maar naar de Gamma!

Een paar dagen geleden begaf ik me  naar de kerstboomverkoper die zijn stek had uitgekozen op de parkeerplaats van ons  Vinexwijkwinkelcentrum.  Ik wilde een grote boom, al was het alleen al om alle in de in de loop der jaren verzamelde kerstballen eens allemaal in een boom te kunnen hangen.

Nu vind ik kerstboomverkopers vaak een vaag volkje, waarbij ik me betrap op een steeds terugkomende nieuwsgierigheid naar het reguliere  beroep van de man . Want ik denk, maar misschien heb ik het helemaal mis, dat je  van kerstbomenverkoop niet het hele jaar kunt leven.  Mijn nogal levendige fantasie tovert de  nietsvermoedende sparrenman zonder  pardon om in een louche sloopautoverkoper, een gewiekste sjacheraar in tweedehands spullen of  een mannetje dat  zich bezighoudt met andere verdachte ambulante handel.
Het slaat nergens op, ik weet het, maar goed,  het gewone leven mag in gedachten af en toe best eens wat worden opgeleukt  met onzinnige bedenksels. Ik scharrelde een beetje rond  tussen de kerstbomen en vooral speurde naar de kosten van zo’n aankoop.

De Vinexwijkwinkelcentrumparkeerplaatskerstbomenverkoper stond geleund tegen zijn bestelbus  met de armen over elkaar, en volgde mij met een argwanende blik.  Plots stapte de man op me af en keek me vanonder borstels van wenkbrauwen aan  met een priemende blik. ”Zo,  jij bent vast op zoek naar een Nordmann”.

Ik voelde me betrapt.  De hele kerstbomenscene is voor mij namelijk een mysterie. Ik ben een leek op dit gebied en iedere naaldboom waarin ik ballen en lichtjes kan hangen is voor mij een potentiële kerstboom. “Uh, nou,  ik wil eigenlijk gewoon weten wat je bomen kosten”.  Nog steeds een beetje bozig kijkend somde de man z’n prijzen op. Een  petieterig boompje kostte 35 euro, een iets groter exemplaar mocht ik meenemen voor 45 euro en voor de echte kenners had hij nog bomen van 55 euro. Ik reageerde lauwtjes, want ik vond z’n prijzen best pittig. Zo’n kerstsymbool  hoeft tenslotte maar een week of drie mee te gaan en uiteindelijk belandt ook de duurste denneboom op de brandstapel .

De boze blik schakelde over naar standje pissig. “Dan ga je toch lekker naar de Gamma? Lekker goedkoop en je krijgt er een stoffer en blik bij cadeau om de naalden op te vegen”.”Je vindt het toch niet erg als ik nog even verder kijk?” piepte ik met geschrokken stem. Geen leuke man, mijn fantasie kon er ook niets mee. Gewoon een chagrijnige vent die de hele wereld de schuld gaf van alles wat in zijn leven mis was gegaan en wat er ooit nog mis zou gaan.

Om een lang verhaal kort te maken; diezelfde middag ging ik samen met zoonlief op zoek naar een kerstboom. We kwamen bij aardige kerstboomverkopers die bomen verkochten als doorgeschoten kolen,  met  een mooie volle onderkant  en een lange kale stengel aan de bovenkant. We spraken ook aardige  bijklussers die alleen maar vriendelijke, kleine boompjes in het assortiment hadden. Sommige verkopers zagen we niet omdat zij zich verschansten in hun tijdelijke, warme kerstbomenverkooptuinhuisjesonderkomen. Zelfs voor potentiële klanten staken ze hun neus niet buiten de deur.

Dan maar naar de Gamma! Daar aangekomen pronkte ons een prachtige Nordmann tegemoet. Ik wist dit omdat er een bordje bij hing. Mooi gelijkmatige gevormd, de juiste afmeting en dat voor een prijsje van 19,50! Hup, zo’n mooie kous eromheen en naar huis.  We kregen er geen stoffer en blik bij. Onderweg twijfelde mijn zoon: “Dit kan natuurlijk nooit goed zijn. Morgen is ‘t ie kaal”.

Nou, kan ik je vertellen, dat valt reuze mee. De boom staat nu zo’n dag of tien en ziet er nog steeds prachtig uit. Die houdt het nog wel uit tot na de kerst. Wedden?