Een paar jaar geleden was ik voor vakantie op Curacao. Ik heb m’n ogen uitgekeken naar de verschillende paspoppen die daar in de etalage stonden. Niks ieniemini of alleen maar xxxs. Integendeel, de meeste etalagedames waren uitgerust met een ferme bilpartij, zoals graag wordt gezien op het eiland. De verkrijgbare maten varieerden van S (wat overeenkwam met een L in Nederland) tot XXXXL. Ongeacht hun kledingmaat liep de lokale vrouwelijke bevolking blakend van zelfvertrouwen rond in felgekleurde, strakzittende kleding, korte rokjes en kekke slippers met hakjes. Geweldig! Om jaloers op de worden.
Bij het minste vetrolletje vind ik het halve modebeeld al niet meer geschikt om mijn af en toe iets te weelderige lichaam te bekleden. Fanatiek lijnen is ook niet echt aan mij besteed; daar ben ik te Bourgondisch en te laks voor. Er zit maar een ding op: ik ga me verantilliaansen! Lang leve de Antilliaanse visie. Nu alleen nog een beetje moed verzamelen….
Ja, zelf woon ik al jaren op Curacao en niemand praat over de lijn wel over het leven om te leven. kleden hoe je het zelf wilt en wat je zelf mooi vindt…eten en drinken hoort bij de mensen daar…als je dik bent ben je IN…en die dikke Amerikanen voelen zich happy want alle maten zijn verkrijgbaar… een fijne vakantie voor een maatje meer voor vele Nederlanders. En de maaltijden zijn ook veel groter en goedkoper dan in Nederland.