Qi Gong en Offerfeestmuziek
Met een vriendin begeef ik me iedere woensdagavond naar een buurthuis in de stad. Daar aangekomen wacht ons een uur vol ontspanning. In gezelschap van een man of 10 geven we ons over aan de strenge instructies van de Qi Gong docent, om daarna in zowel lichamelijke als geestelijke harmonie weer huiswaarts te keren.
Gehuld in“makkelijke” kleding “doen” we de condor, imiteren we de pauw die pronkt met zijn staart, omvatten we de maan, verschuiven we een berg en vormen een trait d’union tussen hemel en aarde. Alles is kalm en in evenwicht.
Terwijl ik af en toe de zaal rondkijk, bekruipt me steeds het gevoel bespied te worden en daar word ik erg onrustig van. “ Ik moet er niet aan denken dat een of andere stukjesschrijver ons zo aan de gang ziet”, fluister ik dan al rondfladderend paniekerig tegen mijn vriendin. En terwijl zij als pauw staat te pralen geeft ze te kennen het roerend met me eens te zijn. Het hele beeld is namelijk nogal hilarisch. Volwassenen die bloedserieus door de zaal heen hopsen als vogel, de maan proberen te pakken en de golfjes van de branding nadoen met hun handen. En dat zonder een glimlachje, want this is serious business!
Gisteravond werd in hetzelfde buurthuis, andere zaal, het offerfeest gevierd. Er klonk opzwepende muziek en er werd er werd uitbundig gedanst. Dat hoorden wij ook, terwijl we beheerst en kalm onze spanningen toevertrouwden aan de zon, de maan of de zee.
Maar gaandeweg raakten we steeds meer in de ban van roffelende trommels en werden de bewegingen minder kalm. De maan werd niet meer liefdevol omvat, maar vastgepakt en teruggesmeten daar waar hij hoorde, het was hoogtij bij de zee en de condor vlocht frivole pasjes door zijn bewegingen.
Na het wekelijkse “dit was het voor vandaag” schoten we in onze jassen en passeerden de plek waar het allemaal gebeurde. Dames in lange gewaden, prachtig opgemaakt en al dan niet gehoofddoekt, zweefden voorbij. Er was een rijdans in volle gang, bezwete voorhoofden werden afgebet en het
“hoppa” klonk uit volle borst. We konden er niets aan doen, de verleiding was te sterk. In de hal van het buurthuis gaven we ons machteloos over aan het ritme van exotische muziek.
Eindelijk, ontspanning…
Reageer