Liefde in de lunchpauze

Je hoort het regelmatig: collegiale contacten die uitmonden in spannende liefdesconnecties. In het begin nog onzichtbaar voor het grote publiek, later merkbaar aan voorzichtige, romantische wandelingen in de lunchpauze en moeizame afrondingen van gezamenlijke projecten. Het heeft iets leuks, iets aandoenlijks en soms ook wel iets onbegrijpelijks.”Huh? Zij van financiën met die saaie sukkel van het archief? Nee, dat meen je niet!”

Ja, ja dat menen we dan weer wel.

 

Je kunt er zelfs namen voor bedenken. Bij banken wordt al jaren gesproken over een bankstel, bij een verzekeringsmaatschappij zou je het kunnen hebben over een safe-sexstel, op de IT afdeling lijkt een e-couple op z’n plek, bij het openbaar vervoer vrijen BOB-stelletjes elkaar op en bij universiteiten barst het van de rondhobbelende sexy-universiteits-stellen of SUSjes. Bloedserieus, intensief en erg vermoeiend, lijkt me, die arbeidsgerelateerde tortelduifrelaties.

 

Interactieve deelname is niet nodig om mee te genieten als de liefde weer eens flink heeft toegeslagen op de werkvloer.

Samen met bevriende collega’s heb ik me regelmatig bezondigd aan het spelletje “ra, ra, ra, wie doet het met wie?”. Tussen het happen en kauwen door spotten we dikwijls andere medewerkers en meer dan eens zagen we de liefde tussen vakgenoten opbloeien. Echt een aanrader als lunchactiviteit. Vaak hebben de tortelduifjes zelf niet eens in de gaten dat ze zo stralend naar elkaar loeren dat het iedereen opvalt. Lang leve de liefde!

 

Soms richt Amor zijn pijltjes op argeloze, al getrouwde heren en dames. Dat geeft vreemde situaties op bedrijfsfeestjes “met partner”. Leuk om te zien. Je hoeft niet mee te feesten om het toch uitstekend naar je zin te hebben. Verblikkende en verblozende collega’s die ongemakkelijk hun officiële partner voorstellen aan hun dagelijkse illegale maatje. Of verliefde collega’s die geen weet hebben van de officiële partner; ook leuk! Want als je clandestiene liefde als een publiek geheim rondwaart, is je officiële vrouwtje of mannetje natuurlijk wel de Ton van Royen van het feest. Geen benijdenswaardige positie, lijkt me, maar uiterst grappig om van een afstandje te bekijken.
 

De werkplek als vruchtbare bodem voor broeierige blikken, terloopse aanrakingen en onverklaarbare afwezigheid van collega’s binnen de muren van het kantoor. Een soort superbroeikas waar onschuldige e-mails en saaie vergaderingen vaak de oorsprong vormen voor spannende liefdesaffaires. Waar de term teambuilding op verschillende manieren kan worden opgevat. De lucht zindert van ingehouden passie. Love is in the air… and I love it.

 

 

 

 

~ door helen op september 3, 2008.