God is vast geen vrouw

….. en als dat wel zo is, dan stelt ze Haar achterban erg op de proef.

Het begint er al mee dat je rond je twaalfde wordt opgezadeld met menstruatie.
Iedereen herinnert zich vast nog wel de eerste keer. Chagrijnig, buikpijn, geklieder met maandverbandjes, getverderrie. En als je een beetje moderne ma had kwam die wel met tampons aanzetten. Die moest je dan bij jezelf naar binnen duwen, iieek! En oei, wat deed dat zeer, zeg. Zat je daar op het toilet te hannesen met die dingen. En ma die om de vijf minuten op de WC-deur klopte en vroeg of het wel ging. Tot je het natuurlijk hartstikke zat werd. Hup, dan maar zo’n hangmat in je onderbroek. 

Een aantal jaren later komt de sex in beeld. Een van de gezelligste dingen die er voor de mens is uitgevonden. Helaas, weer zijn de lasten en lusten niet eerlijk verdeeld. De eerste keer is natuurlijk erg spannend en hopelijk ook een beetje leuk. Met kloppend hart laat je HET gebeuren en vraagt je daarna af of dit nu hetgeen is waar hele wereld romantische liedjes over zingt. Terwijl je nog ligt na te doezelen, voel je de lakens nat worden en dat is niet omdat je je plasje niet kunt ophouden. Nee, nee, tot je verbijstering loopt de hele handel er weer uit. Alsof je inwendig bent gesopt en gezeemd.  

Natuurlijk komt het allemaal goed. Sex werkt verslavend, dus die natte kledderzooi achteraf heb je er later wel voor over. Tenminste, als je het juiste bedmaatje hebt gevonden die ook jou graag verwent. Laten we daar vanuit gaan, want van een horkerige bedgenoot kun je niemand de schuld geven, die kies je zelf uit. Mooi, je hebt dus een geweldige minnaar, je hebt je halfuurtje aandacht op alle fronten weer binnen, het was heerlijk, zalig en alle superlatieven zijn van toepassing. De natte bende ruim je op en je valt moe maar voldaan in een verkwikkende slaap. 

Dan blijft die vermaledijde menstruatie uit… Nee, zou het? Echt? Spannend! Ja, ja, je bent zwanger! Geweldig, je gaat een kind baren!
Zoetjesaan groei je uit je voegen en negen maanden lang ben je aanstaande moeder. Je bekijkt jezelf vol verbijstering in de passpiegel en twijfelt of je ooit weer in model zult raken.

Eindelijk is het zover; de bevalling begint. Je allerliefste staat bleekjes naast je bed en wrijft je rug. Je kreunt en weet zeker dat er iemand met gloeiende tangen je ingewanden uit elkaar trekt. “Kon ik het maar van je overnemen, lieverd”, fluistert je bedmaatje, intussen God op z’n blote knietjes dankend dat dit onmogelijk is. Als alles goed gaat ben je een aantal uren ontsluitingsweeën, persweeën, inscheuringen en hechtingen later moeder van een gezonde baby….en dank je Haar oprecht voor dit  allermooiste kind op de hele aardbol.         

~ door helen op december 11, 2007.