De vrouwenmaffia…

Ook nog niet de perfecte manier gevonden om je uitdagende baan, je geweldige partner en je schattige kids met elkaar te combineren? Wees gerust! Je bent niet de enige met dit probleem worstelt. Niet alleen bij jou levert de combinatie relatie, werk en kinderen af en toe lastige situaties op. Iedereen zoekt zijn of haar eigen oplossing om alle ballen in de lucht te houden en…meestal lukt dat! Of misschien toch niet? Stop met zoeken! De perfecte oplossing bestaat….niet! Of wel?

Zelf heb ik de ren- en regeltijd gelukkig achter de rug. Mijn kids zijn op de leeftijd dat ze zichzelf heel goed kunnen redden. Ik doe eerder een beroep op hen in plaats van andersom; je hebt je kinderen natuurlijk niet voor niets gekregen, toch? De stofzuiger en de vaatwasser probeer ik met wisselend succes tot hun domein te verklaren. Ach, nou ja, ook Rome is niet in een dag gebouwd.

Maar goed, stel, je hebt een leuke vent, wilt graag een kind, en hoera, jullie raken zwanger! Zonder sentimenteel te worden voel je natuurlijk gelijk dat deze nieuwgeborene het belangrijkste wordt in je leven.

Nooit gedacht, maar alle clichés over jonge moeders blijken ook op jou van toepassing; je geeft je enthousiast over aan je nieuwe rol als mama, kiest er bewust voor om parttime aan de slag te gaan en geniet met volle teugen van je nagebroed. Dat je inkomen er op achteruit gaat, neem je voor lief. Gewoon een kwestie van even de tering naar de nering zetten. Mannetje blij, vrouwtje blij, kindje bij! Toch?  Mis!

Op het moment dat je tevreden achterover leunt en glimlachend bedenkt dat je het toch wel erg goed voor elkaar hebt, is er altijd wel iemand die niet te beroerd is om je uit die droom te schoppen.  

Wat?! Stop je met w-e-r-k-e-n? Doorgewinterde mantelpakfeministes vertellen je dat je een schande bent voor de de vrouwelijke sexe. Je leunt schaamteloos op het inkomen van je vent en hebt je carrièrekansen grondig verspeeld. En voor wat? Voor, godbetert, een kind! Hoe durf je! Waar zit je verstand? Hoe zit dat?  Zeg maar dag met het handje tegen je economische onafhankelijkheid. Belachelijk, dit kan geen vrijwillige keuze zijn! Je wordt onderdrukt! Denk toch zelf na! 

Aan de andere kant staan de tuinbroek oermoeders klaar om je te vertellen dat je geen kind verdient. Waarom wil je een kind als je ook nog blijft werken? Alleen jij, en niemand anders dan jij, kan je kind verschonen, voeden en troosten. Je gaat het allemaal missen; het eerste lachje, de eerste stapjes en de eerste woordjes. Als je pech hebt noemt je spruit de crèchemedewerkster “mama”. Je kind raakt ontheemd en de kiem wordt gelegd voor potentiële criminaliteit. Dit kan geen vrijwillige keuze zijn! Je spiegelt je teveel aan die carrièrevrouwen van tegenwoordig. Denk zelf toch na! 

Je moeder, je schoonmoeder, de buurvrouw, een vage kennis; iedereen heeft een mening en wil die graag kwijt. Aan jou wel te verstaan… 

Met je lichaam nog volop in de ban van de hormonen, voel je je nietig worden. Tot je verbijstering worden jouw besluiten door anderen gewikt, gewogen en in veel gevallen te licht bevonden. Langzaam stroom je vol met schuldgevoel. Maar, ineens ben je het zat. Wat is dit!

 

 

Ouderwets jeugdige opstandigheid borrelt omhoog en op hoge toon piep je dapper dat je dit echt zelf hebt gewild. Dat je helemaal geen zin hebt om nu fulltime te racen en te rennen voor de baas. Dat je ook geen zin hebt om de hele dag alleen thuis te zitten met de liefste baby van de wereld, maar ook nog iets anders wilt horen dan “dadadadada”. Dat je sinds kort samen met je grote liefde parttime een eigen bedrijfje bent begonnen. ’t Is af en toe een beetje improviseren, creatief met de tijd omgaan en hard werken, maar da’s een kwestie van wennen.

 

En voor je eigen tokootje heb je natuurlijk alles over…. zeker als dat  bedrijfje “gezin” heet. Ook hier is flexibiliteit van de medewerkers, in dit geval gezinsleden, een vereiste. En je carrière? Ach, een gezin is net een bedrijf waar je je managementvaardigheden heerlijk kunt toetsen en bijslijpen. Tot je weer helemaal klaar bent voor een baan van 9 tot 5.   

Bewerk deze post.

 http://jamoeders.nl

 

 

 

 

 

~ door helen op november 21, 2007.